Sapanca, Marmara'nın güneyinde küçük bir krater gölü gibi durur — ama etrafındaki çam ormanı, Türkiye'nin en zengin sonbahar yansımasını veriyor.
Eylül'ün son haftası başlar. İlk olarak gökyüzünde fark ediyorsun: bulutlar daha alçak, gölün üstünde takılıp kalıyor. Sonra ormanın renkleri değişiyor — kayın ağaçlarının yaprağı önce sarıya, sonra portakala dönüyor.
Bizim VALEA Pine'da kalanların favori saati 7:30 sabah. Termosla kahve al, terasta otur. Vadi henüz uyanmamış, sis altta dolanıyor. Yarım saat sonra güneş tepenin üstünden çıkıyor — sis dağılıyor, manzara açılıyor.
Akşam programı: Maşukiye'de alabalık. Sonbaharda gölden çıkan balık daha yağlı, daha tatlı. Eve dönerken ağaçlar arasında belirsiz bir ışık yansıması — bungalovun pencereleri.
Yağmur yağarsa? Daha da iyi. Şömineyi yak, yağmurun teneke çatıya vurma sesini dinle. Sonbahar Sapanca'sının asıl müziği bu.
